ทำชีวิตให้มันยาก นั่นเป็นนิยามของชีวิตในตอนนี้ของผมเลย ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องทำให้มันยาก ทุกๆอย่างในชีวิตเหมือนผ้าอนามัยที่ไหลย้อนกลับ จากที่เคยง่ายๆ คิดอะไรก็ทำ ไปสบายๆ กลับกลายเป็นทำไม่ได้ และก็ไม่ได้สับสน แต่เลือก ที่จะไม่ทำ....................เห้อ.........บ้าไปแล้ว ตรงๆตอนนี้อยากสลายตัวเองไปเป็นอากาศที่สุด ยิ่งอ่านหนังสือธรรมะ ยิ่งคิดเข้าไปใหญ่ มันติดอยู่หลายๆอย่างมันเป็นบ่วง มีชนักติดหลัง จะสลายตัวเป็นอากาศน่ะมันง่าย ใครๆก็สลายได้ แต่จะสลายยังไงให้คนข้างหลังไม่เสียใจ หรือ อาลัยอาวรณ์น้อยที่สุด |
ใจลอยใจหวิว ลอยไปแบบไร้จุดหมาย ทั้งๆที่น่าจะชินแต่ก็ไม่ชิน ซักที คนที่ผมรักที่สุดในตอนนี้ เธอก็จากไปอีกแล้ว ด้วยเหตุผลเดิมๆ ที่ผมเจอมาจนชิน ชินจนชา ชาจนนั่งแข็งอยู่จนวินาทีนี้ หน้าตายิ้ม แต่ข้างในยอมรับว่าอึ้ง ถ้าจะบอกไม่เสียใจคงเป็นไปไม่ได้ แต่มันจะไม่หนักอะไรสำหรับผมเลย หากคนที่ผมคิด ไม่ใช่อย่างที่ผมคิด แต่มันไม่ใช่ คนที่อยู่ข้างๆแฟนที่ทิ้งผมไป คือ...เพื่อนรักคนนึงของผม คนที่เคยกินนอนอยู่ด้วยกัน เพื่อนที่ผมรัก หรือ อาจเรียกในวินาทีนี้ ว่าเคยรัก แต่อนาคตก็จะกลับมารัก ถึงกับไปหาแฟนผมถึงห้อง มันเจ็บจี๊ดๆ ที่ตรงนี้มากๆ จนบอกไม่ถูก วินาทีที่ได้รู้ สิ่งที่เข้ามาในหัวคือ เห้ย...ตอนไหน เห้ย...แล้วตอนนั้นกู กู กู ทำอะไรอยู่ว่ะ ตอนที่เค้า สวีทกัน ตัวกู กำลังทำบ้า อะไรอยู่ ปลงตกอยู่หรอ ขำไม่ออก เลยจริงๆ อึ้งที่คำว่าเพื่อน นี่แหละ วันนี้ยังนั่งคุยกันกับเพื่อนอีกคนถึงเพื่อนคนนี้ แต่กลับกลายเป็นว่า คืนนี้ที่ผมต้องนอนไม่หลับ เพราะชื่อเพื่อนคนนี้หรือนี่ |
ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ละคร |
